Mandragorat Wandystanu | SKOK „Żenady”

ZAREJESTRUJ SIĘ! | Zaloguj

Ludowa sprawiedliwość - debata w Churale

inż. Max Zwell, 30 października 2014


W Churale Ludowym toczy się debata na temat karania szkodników społecznych. Zachęcamy do zapoznania się z całością wypowiedzi, ze swojej strony prezentujemy płomienne wystąpienie tow. inż. Zwella będące próbą szerszego spojrzenia na ludową sprawiedliwość.

Obrady Churału Obrady Churału

W odpowiedzi na poniżej cytowaną wypowiedź tow. Trybuna Pupki Alojzego:

[...]Pytanie o pustą kasę słuszne, ale odpowiedź na nie prosta: dolne widełki. Aczkolwiek w przypadku jarug to nie jest problem, bo ukarany będzie i tak musiał swoje odpracować, więc brak jarug oznacza po prostu nie wykonaną karę. W ogóle uważam karanie engelsami za przeżytek myślenia starymi kategoriami. Waluta służy do robienia skrętów, a czasem jako zastępczy środek wymienny, ale prawdziwą wartością jest praca. I tak przecież konstruowany jest system. Myślę że karami powinny być wyłącznie prace społeczne, które są i społecznie użyteczne i stanowią też najlepszą metodę reedukacji.[...]

tow. Zwell odparł:

Z jednej strony zgadzam się z tow. Pupką jednakowoż nadal widzę tu przeżytki starego myślenia. Pozwólcie, towarzyszki i towarzysze, że wytłumaczę.

Dotychczas przez cały okres trwania Wandystanu mieliśmy do czynienia z systemem mieszanym - zarówno w ujęciu politycznym jak i ekonomicznym. Początkowy system polityczny zawierał w sobie elementy niedemokratyczne - bo pomimo różnego nastawienia do instytucji Mandragorów zgodzicie się ze mną, że demokratyczna ona nie była. W warstwie ekonomiczno-gospodarczej panował u nas przez większość czasu kapitalizm. Czy to za czasów Cintry czy też podczas unii z Sarmacją. W kwestiach politycznych przeszliśmy stopniowo do całkowitej demokracji. Ekonomicznie zaznaczyła się ostra tendencja do uspołecznienia środków produkcji i to w ramach niesprzyjającego systemu sarmackiego. Przejawem tego była lepkonomika. System SKOK jest próbą odejścia od demokratycznego socjalizmu i próbą zbudowania demokratycznego komunizmu. Tu i teraz. Błędem jest czekanie, aż komunizm zaistnieje sam z siebie. Musimy zbudować go wysiłkiem wszystkich mas ludowych i na stałe wpisać w założenia systemu. Systemu tworzonego oddolnie i przez wszystkich. Lecz nawet najlepszy system polegnie lub ulegnie zwrotnemu sprężeniu jeżeli żywe pozostaną u nas przesądy późnego systemu mieszanego. W komunizmie praca nie może być karą! Karą dla komunisty powinno być pozbawienie dostępu do pracy na rzecz komunistycznego społeczeństwa! Tak jak kary finansowe to echo myślenia kapitalistycznego, tak karna praca to element myślenia socjaldemokratycznego. A socjaldemokracja, to jak wykazał tow. Stalin, obiektywnie skrzydło faszyzmu. Już teraz w obozie Engels III osadzeni reedukują się, spędzają czas na lekturze i rozmyślaniach w nagrodę za dobre sprawowanie będąc dopuszczonymi do pracy na rzecz obozowej społeczności. Należy ten model przenieść na ludowy system sprawiedliwości!

Jeden z pomysłów: Skazany winien mieć wyraźny zakaz pracy - za każdy zaś dzień bez pracy odejmowane mieć rzeczone jarugi. Nawet poniżej zera. Niech te minusowe jarugi napawają go wstydem! Niech błaga o szansę pracy na rzecz komunistycznego społeczeństwa! Niech czyta klasyków i prosi o możliwość położenia choć jednej cegły na socjalistycznych budowach!

Rodzyny

Komentarze